IndianHippy Blog

పది గంటలకు బడి అయితే తోమిదిన్నరకే సిద్ధంగా వుండే వాళ్ళం మహా అయితే నాలుగు పుస్తకాలు సంచిలో వేసుకొని. మొదటి గంట కొట్టగానే ఏదో తెలియని ఉత్సుకతగా వుండేది ప్రతిరోజు.
ఆడుతూ పాడుతూ పాఠం నేర్చుకుంటూ రెండు గంటలు గడిపితే పది నిమషాల విరామం ఆడే ఆటలకు లెక్కే వుండేది కాదు పదినిమషాలలో. మళ్ళా రెండు గంటల పాఠం. గంఠ కొట్టగానే ఇంటికి పరుగు,
అమ్మ పెట్టిందేదో తినేసి మరుక్షణం బడికి పరుగు ఆటలు సిద్దంగా వుండేవి మరి మళ్ళి బడి మొదలయ్యేలోపు. ఆడుతూ పాడుతూ లెక్కలు నేర్చుకొని అలా ఇలా కాలక్షేపం చేస్తే ఓ గంట ఆటలకు సమయం
చిక్కేది. ఓ ఆట అనికాదు కబ్బడి మొదలుకొని పిచ్చి బంతివరకు అన్ని వుండేవి ఆ గంటలోనే. గంట గడవడం ఆలస్యం ఇంటికి పరుగు. అమ్మ పెట్టిన తాయిలం ఏదో తినేసి మళ్ళా ఆటలు. అల్లరి చేసి
స్నానం చేసి ఓ గంట చదివమనిపించి ఏదో తిన్నామనిపించి పక్క చేరడం. చందమామ కధ చదివి లేక చదివించుకొని లేక పెద్దవాళ్ళు చెప్పే రామాయణం భారతం వింటూ ఎదురు చూస్తున్న
కలలోకి జారిపోవడమే. తలచుకున్నప్పుడల్లా అనిపిస్తుంది అహహ అనిపిస్తుంది మళ్ళా ఆరోజులు వస్తే బాగుండు అని అనిపిస్తుంది.

ఆ జీవితం ఆ జ్ఞాపకాలు మనం మన పిల్లలకు ఇవ్వగలమా? ఏమో మరి ఇప్పటి పోకడలు చూస్తుంటే కష్టమే అనిపిస్తుంది. నిండా నాలుగేళ్ళు నిండని బుడుద్దాయిలకి పరీక్షలు బడిలో చోటుకు.
బండెడు పుస్తకాలు పోటీఅంటు ఎవరితోనో మరి మరో గ్రహ వాసులుతోనేమో. ఇంత కష్టం లేకుండానే పడకుండానే ఆడుతూ పాడుతూ చదివిన చదువుతో నేను బాగున్నాను కదా మరి ఈ పిల్లలలకు
ఎందుకో మరి ఈ చదువు కష్టం.

మీ వ్యాఖ్యలు ఇక్కద కూడా ఇవ్వ వచ్చు http://indianhippy.com/index.php?page=telugu#badi